Het is vandaag al 10 september de hoogste tijd om iets aan mijn voornemen te doen om jullie iedere maand een verhaaltje te schrijven op de weblog. Vorige maand was er een verhaal van Wendemagegn en deze maand is een vervolg van diezelfde weekend de stad uit.
Op weg naar de 3 na hoogste top van Ethiopië op de berg Guna.
In het regenseizoen in Ethiopië (maar misschien wel in heel Afrika) kan de regen echt met bakken uit de hemel komen. Zoiets als twee weekenden geleden in Nederland gebeurde. Onderweg kwamen we een stadje tegen waar dat net gebeurd was, maar niet met regen maar met hagel. Ruim een jaar geleden had ik in discussie met Wendemagegn die hagel in het Engels sneeuw noemde. Ik probeerde het verschil uit te leggen maar hij dacht het beter te weten en vroeg hoe je het bevroren water in je glas whisky zou noemen… Toen mijn antwoord ijs was gaf hij het op. In het Amhaars is voor dit alles maar 1 woord namelijk “beredo”.
Het had dus verschrikkelijk hard gehageld en als je niet al te ver keek leek het wel of we in de Alpen waren beland. Alleen de hutjes met strooien daken die rookten van het vuur wat binnen gestookt werd, herinnerde ons er aan dat we in Ethiopië waren. De mensen in het hooggebergte die hier wonen maken wel vaker een hagel bui mee. In ieder geval 1 keer en meestal vaker per regen seizoen. Ze dragen nog steeds dezelfde kleding als de mensen die wat minder hoog op de berg wonen. Veel kinderen hebben een stuk plastic tot een hoedje gevouwen en als het begint met regenen vouwen ze hun hoedje uit en gaan ze onder hun stuk plastic zi
tten als een soort tentje. Verder hebben mensen “gabi’s” (katoenen dekens) om zich warm te houden. Maar hagel of geen hagel veel mensen lopen nog steeds op blote voeten. Zelfs Wendemagegn vond dit best heftig en is met het fototoestel in actie gekomen om dit fenomeen vast te leggen.
De vraag is natuurlijk nog steeds hoe die hagel ineens uit de hemel komt dalen. U kunt er vast een mooi wetenschappelijk verhaal over vertellen maar de lokale bevolking legde het als volgt uit. Debtera’s zijn prietsers uit de Orthodoxe kerk die aan het eind van hun opleiding besluiten om geen priester te worden en zich weiden aan de zwarte magie. Omdat ze wel alle kennis en mystiek van de kerk hebben vergaart zijn de mensen druk om deze Debtera’s te vriend te houden. Mensen betalen Debtera’s dus om geen onheil over zich uit te roepen. Toen de hagel uit de hemel kwam dalen was de lokale bevolking vooral verontwaardigd. Ze hadden immers genoeg aan de Debtera’s gegeven en nog waren ze niet tevreden en kwamen met straffen als deze die hun oogst kon beschadigen. Wij hebben nog maar een wandelingetje de berg op gemaakt en nog een keer uitgekeken over het witte dal met een oogje naar de wolken die ons konden voorspellen of er nog meer uit de hemel zou neerdalen.
Hallo Marieke,
Bedankt voor dit verhaal. Nu we er geweest zijn hebben we er een betere voorstelling van.
De regen die bij bakken uit de lucht valt hebben wij ook meegemaakt. gelukkig hadden we dan telkens “een dak boven het hoofd”. Zo’n jongetje met een plastic “regenjas” hebben wij ook gezien. In Dahir Bar vroeg onze gids (Kassahan) een jongetje om zijn hoofddeksel uit te vouwe tot een “regenjas”.
Ik moscht er toen een foto van maken en hen laten zien. Dat vinden ze leuk (net als onze kleinkinderen dringen ze direct om het fototoestel heen en hebben plezier om hun eigen beeld.
groeten,
oom Jan