Een bericht geschreven door Wendemagegn en vertaald door Marieke

Afgelopen weekend waren wij uitgenodigd door een vriend van me die aan de weg werkt in ten noord westen van Bahir Dahr. Op weg naar het kamp waar hij woont en werkt zijn we gestopt bij een klein dorp genaamd Awura Amba. Als je binnenkomt lijkt het op ieder ander Ethiopische dorp met huizen gemaakt van modder en leem en een graan molen die gezellig bromt aan de rand van het dorp. We moesten allemaal drie birr betalen voor de entree wat het eerste teken was dat Awura Amba niet echt een gewoon dorp is. We worden rond geleid door de echtgenote van de oprichter van het dorp. Een mooie en zelfverzekerde vrouw. Het dorp is tot stand gekomen gebaseerd op de ideeën van Zumra Nuru. Als kind vond hij het al raar dat zijn moeder altijd harder moest werken dan zijn vader. Als zijn vader ´s avonds thuis kwam moest moeder eerst zijn voeten wassen. Waarom moesten kinderen harder werken dan hun lichamen aan kunnen? En waarom wordt er niet goed genoeg gezorgd voor de ouderen in de gemeenschap? De vragen van Zumra bleken een taboe in de gemeenschap en in zijn dorp werd hij als geestelijk gestoord beschouwd. Op zijn dertiende, ontevreden met de antwoorden die hij kreeg besloot hij op pad te gaan op zoek naar geestverwanten. In 1971 ontmoette hij een boer die interesse had in zijn verhaal en samen haalden ze andere 19 boeren uit het dorp over om een nieuwe samenleving op te bouwen. Het dorp leeft sinds dien samen volgens de volgende principes
• Iedereen heeft gelijke rechten en plichten
• Gelijkheid tussen mannen en vrouwen
• De rechten van het kind worden nageleefd
• Ouderen worden goed verzorgt.
De mensen in Awura Amba hebben geen religie, maar alle religieuze principes worden gerespecteerd. Ze beshouwen werk en gelijkheid als hun religie. De manier van leven zorgde voor veel vijandigheid vanuit de buur dorpen. Voora

l de principes van gelijke rechten voor vrouwen en het respecteren van kinderrechten bleek een bedreigen te zijn voor de omliggende dorpen. In de jaren 80 tijdens het regime van de Dergu werd de bewoners van Awura Amba beschuldigd door de omliggende dorpen van samenspannen met de guerrilla die het land probeerde te bevrijden. De hele gemeenschap is toen gevlucht naar zuid Ethiopië uit angst te worden vermoord en toen de dorpelingen na de val van de Dergue terugkeerden, hadden de omliggende boeren het land ingenomen en vonden ze kun dorp terug zonder landbouw grond.
Al deze tegenslagen hebben het dorp niet klein gekregen. Mensen werken samen in de weef industrie die ze zelf gebouwd hebben. Kinderen gaan allemaal vanaf hun tweede naar school en leren lezen en schrijven, en de principes, dat je niets van anderen mag stelen, dat je iedereen moet respecteren maar ook jezelf mag respecteren. Het is ook opvallend dat in dit dorp kinderen buitenlanders rustig voorbij laten lopen en niet eens opkijken van hun spel.
We worden rondgeleid langs de school, de biep, het bejaarden huis, een willekeurig huis, de weef ruimtes en de gasten verblijven. Wat opvalt is dat alles simpel maar goed gebouwd is, heel schoon en erg goed verzorgt uit ziet. De mensen gebruiken dezelfde materialen als de omliggende dorpelingen, maar alles ziet er beter en verzorgder uit. Een mooie uitvinding is het kook systeem. Door niet langer op een open vuur te koken maar met een dicht systeem met een schoorsteen, wordt de warmte efficiënter gebruikt, worden ogen minder aangetast door de rook en wordt het huis een beetje mee verwarmd in koude tijden.
Aan het einde van onze tour proberen we het café uit en diep onder de indruk van dit dorp vervolgen we onze weg naar Kimer Dingay waar mijn vriend op ons wacht.

Groeten van Wendemagegn.