Ik heb de banden vol met wind, nee ik heb ja niets te klagen…

    Sinds ik in Bahir Dar woon en met mijn fiets door de stad zoef, zing ik regelmatig al fietsend dit lied. Het is eigenlijk in het Drents en ik heb geen idee hoe je het in het Drents zou schrijven dus bij deze de Nederlandse versie van het refrein. Gi

    ster was weer zo’n dag dat ik naar huis fietsend dit lied zong. Het was zo’n dag waarop je voelt dat je onderdeel bent van een groter plan om de wereld te verbeteren.

    Ik heb eerder al eens geschreven over podoconiosis (mensen met dikke benen omdat ze op blote voeten lopen en daarmee hun lymfe systeem verstopt raakt). Afgelopen week hadden we bezoek van twee lymfe specialisten uit het ziekenhuis in Drachten. Voorafgaand aan hun bezoek waren we in actie gekomen om mensen uit de buurt van Bahir Dar met podo te gaan helpen. Twee weken geleden waren we totaal overdonderd door na een oproep van de lokale kliniek, door ruim twee honderd mensen met podo opgewacht te worden. Na twee zaterdagochtenden hadden we de gegevens van 60 mensen verzameld en hebben we de anderen beloofd dat zij later aan de beurt zullen komen. Omdat het probleem groter was dan ons kunnen, had Wendemagegn Abraham gebeld die in een project voor podo 200km verderop werkt. Samen vroegen ze hulp bij het provincie gezondheidsbureau. Daar werd besloten een dag met elkaar om de tafel te gaan zitten.

    En dat was gister. Voor het eerst had de organisatie die al twee jaar voor mensen met podo werkt de kans om uit te leggen wat de aandoening is en wat er met een simpele behandeling van voeten wassen, zwachtelen en schoenen dragen bereikt kan worden. En al pratend leek het mogelijk om de aandoening in het overheidssysteem te integreren. Als we allemaal zouden samenwerken, de organisatie met expertise en donoren, Wenemagegn als specialist voor operaties en andere specialistische dingen en de overheid door hun gezondheidswerkers op verschillende niveaus te trainen.

    Het is natuurlijk makkelijker op papier dan in praktijk maar iedereen was er zo van overtuigd dat dit moest kunnen. Er is geen behoefte aan dure medicijnen. Mensen kunnen met simpele middelen het probleem oplossen ALS ze maar weten hoe het moet.

    Nu moeten we het vuurtje warm houden wat gister aangewakkerd is. Ik fietste aan het eind van de dag weer naar huis, met de banden vol met wind en helemaal niets te klagen!

    6.041 reacties

    1. Hallo Marieke,

      hallo Marieke
      Wat een prachtig verhaal zeg.
      Het doetmij denken aan de vuistregel uit de landbouwvoorlichting in de 70-er jaren:
      “mensen helpen zichzelf te helpen” (prof v.d. Ban)

      En ik kan je helpen aan de drentse teks van het refrein:

      “Skik Op Fietse lyrics”

      Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage
      ‘k Hen de banden vol met wind, nee ik heb ja niks te klagen
      Wie dot mij wat, wie dot mij wat, wie dot mij wat vandage
      ‘k Soll wel zeggen ja het mag wel zo

      te vinden op: http://www.lyricstime/skik-op-fietse-lyrics.html

      Je kunt op die website zelfs een ringtoon voor je mobiel downloaden.

      Groeten, oom Jan

    2. Hallo Marieke, hoe is het intussen met jullie intiatief voor de Mensen met deze vorm van aandoening? Ben benieuwd!

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.