Verhuizen naar een flat

    Addis Abeba ligt al een aantal jaren regelmatig overhoop. Eerst zijn de wegen aangepakt en weidser gemaakt en nu worden opnieuw hele gebieden van de stad weggehaald om vervangen te worden door flats en glimmende hoge gebouwen voor nieuwe kantoren en bedrijven. De laagbouw moet vervangen worden en de stad moet er moderner van worden. Het afbreken van huizen in grote stukken van de stad is een triest gezicht. Veel mensen die al jaren in (vaak schamele) huisjes wonen zijn ineens hun dak boven hun hoofd kwijt. De overheid geeft weliswaar vergoeding door middel van alternatieve woningen en biedt mensen vaak de mogelijkheid om voor een hele aantrekkelijke prijs met 20 jaar afbetaling een eigen huis te kopen. Of geeft een nieuw stuk land en een vergoeding om opnieuw een eigen huis te bouwen.  Helaas voor de meeste mensen wonen zij niet officieel in hun huizen en illegaal gebouwde huizen of huurders in de particuliere sector krijgen geen compensatie. Voor veel mensen betekend het dat ze van centrale plekken in de stad moeten verhuizen naar de buitenwijken waardoor ze weer veel geld kwijt zijn om dagelijks naar de stad te komen voor hun werk.

    Maar er is natuurlijk ook een andere kant aan het verhaal. De (meestal) krottenwijken waar mensen nu wonen hebben geen goede water, elektriciteit en sanitaire voorzieningen. Mensen wonen in slechte omstandigheden op elkaar. Door het bouwen van betaalbare flats hebben veel mensen ineens de kans om in hun eigen huis te wonen met een eigen douche en wc. Er mankeert van alles aan de flats maar in verhouding met de eerdere woon omstandigheden zijn mensen er erg op vooruit gegaan.

    De allerarmste mensen kunnen zich niet veroorloven om de aanbetaling te doen voor de n

    ieuwe flat. Daarom heeft de overheid een methode bedacht om mensen te helpen. Als er een stuk van de stad wordt afgebroken mogen de mensen uit de wijk mee helpen. Alle bakstenen, deurposten, metalen deuren en hekken mogen ze verkopen en de winst van de verkoop dient dan als aanbetaling voor een nieuw huis. Mensen die niet instaat zijn om deze fysieke arbeid te verrichten krijgen vergunningen om kleine cafeetjes op te richten waar de werkers koffie, thee of een simpele maaltijd kunnen kopen.

    De laatste weken toen ik in Addis aan het werk was reed is steeds langs een stukje stad dat afgebroken werd. Steeds meer huizen verdwenen en op een ochtend stond er midden op het afgebroken veld 1 muur overeind. Iemand had op de muur van zijn huis een schildering gemaakt. Ik ben geen fotograaf en heb dus alleen door te kijken genoten van dit bizarre en tegenstrijdige beeld. Toen ik  ’s avonds weer thuis kwam van mijn werk was ook de muur weg. Of de stad er mooier op wordt weet ik niet. Of de mensen in de stad er nu beter van worden of niet weet ik ook niet zeker. Misschien gaat elke vorm van verandering en ontwikkeling samen met weerstand ook het opknappen van een wereldstad.

    Ik ben nu weer thuis in Bahir Dar en hier wordt ook volop gebouwd maar er is nog zoveel braak liggende grond dat er om de plaggen hutten heen gebouwd wordt. Misschien hebben mensen op den duur dan zelf het geld om hun huis tot een modernere woning met stromend water en elektriciteit om te toveren.

    zp8497586rq

    5 reacties

    1. Marieke, bedankt voor dit verhaal.
      Plaggenhutten stonden er zo’n 100-150 jaar geleden ook op de heide in Harkema en Houtgehage. Die werden vaak met vereende krachten in één nacht opgericht en als dan ’s morgen bij zonsopgang de rook uit de schoorsteen kwam dan moest de eigenaar van de grond toestaan dat het huis er bleef staan, werd mij vroeger op school verteld.
      groet, oom jan

    Reageren is niet mogelijk