Als het balletje gaat rollen

    Afgelopen week ben ik op bezoek geweest bij de Borana, een Oromo stam in het zuiden van Ethiopië. Jaren geleden ben ik begonnen om te kijken of we een geschikte partner konden vinden om daar een project voor mensen met een handicap te starten. Omd

    at de Borana nomaden zijn en de overheidsservices (zoals onderwijs en gezondheidszorg) hier weinig ontwikkeld zijn, was het niet gemakkelijk om een strategie te vinden om met dit werk te beginnen. De goede partners lagen ook niet voor het oprapen. Ongeveer twee jaar later kwam ik in contact met Gayo, een organisatie opgericht door twee gepensioneerde Borana-mannen die zich aan het eind van hun carrière afvroegen wat ze nu eigenlijk voor hun eigen mensen gedaan hadden. Twee jaar geleden was ik terug in Borana om aan de organisatie, mensen met een handicap en andere relevante organisaties het concept van CBR (Community Based Rehabilitation) uit te leggen. Nu is het programma zo’n tien maanden actief en ik heb nog nooit in zo’n korte tijd zoveel vooruitgang gezien!
    Gayo is super enthousiast over het idee en met een medewerker van buiten die ervaring heeft in CBR zijn ze begonnen om;
    1) kinderen met een handicap thuis behandelen,
    2) bewustwording te creëren over handicaps en hoe er met mensen met een handicap wordt omgegaan,
    3) organisaties op te richten van mensen met een handicap,
    4) opleidingen verzorgen voor mensen met een handicap en hun in contact brengen met micro krediet organisaties.
    Verder heeft Gayo het voor elkaar gekregen om een groep Ethiopische oogartsen naar Borana te laten komen om mensen met oog aandoeningen te behandelen. In de eerste campagne zijn 700 mensen geholpen. De afspraak is dat er nu elke 4 maanden een team van oogartsen naar Borana komt. Een andere organisatie die rolstoelen en hulpmiddelen verzorgt is ook naar het zuiden gekomen.

    Een van de meest bijzondere ontwikkelingen in dit project ligt bij de mensen. De gemeenschap lijkt in heel korte tijd overtuigd dat het zinvol is om te investeren in mensen met een handicap. Kinderen met het syndroom van down worden ineens verzorgd en deel van de gemeenschap en iedereen lijkt stomverbaasd dat de kinderen ineens beginnen te praten. Alle aspecten die mij zo moeilijk leken aan dit project worden als vanzelf opgelost omdat de organisatie door Borana mensen gerund en zij als geen ander begrijpen hoe je verandering teweeg kan brengen binnen hun gemeenschap. Zo werd weer eens bevestigd dat je professionele kennis wel van buiten kunt halen, maar dat verandering van een gemeenschap het best van binnen uit werkt.
    Als kroon op mijn bezoek heb ik weer wat meer geleerd over deze bijzonder stam en hun gewoonte en heb ik voor het eerst koffie gedronken met hele bonen die boven op de koffie drijven. Na een zegening van een van de oudere gerespecteerde mannen uit de gemeenschap, krijgt iedereen wat koffie. En terwijl je op de bonen kauwt neem je steeds een slokje zoet warm water of melk. T was een pittig bakje maar niet onaangenaam.

    85 reacties

    1. agnes den hartogh

      beste Marieke
      Al vaker je bevindingen gelezen. Ik werd door (oom) Jan weer gewezen op je vorderingen en heb ik dus weer uitgebreid je site bekeken en gelezen. Doet me goed te zien dat er zoveel dingen mogelijk zijn als je maar wilt en insteekt! Ga door! Lieve groeten van Agnes

    2. Tjitske Bruinsma

      Lieve Marieke,
      Enorm! Wat een inzet, gedrevenheid en visie ontwikkeling binnen de eigen gemeenschap. Desalniettemin, jij hebt gezaaid en ziehier de oogst.
      Ik ben onder de indruk na het lezen van jouw verslag.
      Liefs Tjitske

    3. A Second Class stamp abilify cost without insurance be subsidised per month even if the directions are such that one pack would suffice for the

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.